Mang yari Lamang

Mang yari Lamang
by Rico Abelardo

Mang yari lamang ay tumayo
ang mga nagma hal
nang makita ng lahat
ang mukha ng pag– ibig
ipa malas ang tamis
ng malalim na pagkakau nawaan
sa mga mal abo ang paningin
mang yari lamang ay tumayo rin
ang mga nagma hal at nasawi
nang makita ng lahat
ang mga sugat ng isang bayani
ipadama ang pait ng kabiguan
habang ipinag bubunyi
ang walang kat u lad na kag itin gan
ng isang nagtaya
mang yari lamang ay tumayo
ang mga nan gangam bang magma hal
nang makita ng lahat
ang kilos ng isang bata
ipa malas ang kat a p atan ng damdamin
na pilit ikinukubli
ng pusong lumaki sa mga engkanto at diwatamang yari lamang ay tumayo
ang mga nagma hal, mina hal at ini wan
ngu nit handa pa ring magma hal
nang makita ng lahat ang yaman ng karanasan
ipa malas ang kato to hanang nasak si han
nang mag ing makahu lu gan
ang mga pagh ag ul gol
at sa mga nana natil ing nakaupo
mang yari lamang ay dahan– dahang tumalilis
papal abas sa nakan gan gang pinto
umuwi na kayo
at sum batan ang mga mag u lang
na nag palaki ng isang halimaw
at sa lahat ng nai wang nakatayo
mang yari lamang ay hagkan ang isa’t isa
at yakapin ang mga sug atan
mabuhay tay ong lahat na nag sisikap na mak a ba lik
sa ating pinagmulan
at higit sa lahat mag pat u loy
sa pagmamahal.